Wie is Hans Teeuwen? Alle shows van Hans Teeuwen inclusief teksten Hans Teeuwen in de media Downloads Overige Info over deze website
Hans Teeuwen (49)
  Acteur
  Cabaretier
  Regisseur
  Zanger

Solo cabaret:
1995 - Hard & Zielig
1997 - Met een Breierdeck
2000 - Trui
2002 - Dat Dan Weer Wel
2004 - Industry Of Love
2011 - Spiksplinter

Duo/TV/radio:
1992 - Heist
1997 - Mannen v/d radio
2002 - Poelmo

Zanger:
2007 - Hans Teeuwen zingt

© Hans Teeuwen.net 2004-2015
A remy.tv production
Often plagiarised, never matched.

Mars (#2 Dat Dan Weer Wel)

Hallo!!! Hallo! Hmmm, ach gezellig! Mensen, laatst hè, was ik alleen thuis, in mijn woning enne het was allemaal goed en toen was ik dus in die woning en toen dacht ik van eh, ja ik ben nou in mijn woning en ik ben alleen, ik kan doen wat ik wil. Nou, kleren uitgetrokken en toen ben ik dus, zo, ja naakt, door mijn huis gaan lopen, door mijn woning, naakt. Nou, moet ik zelf weten, is mijn huis, woning enne het is mijn lichaam en dus ook zo eh… voelen aan mijn lichaam en zo. Het is van mij, weet je wel, moet je allemaal zelf weten. Enne, het was allemaal hartstikke goed en toen in één keer zag ik in een hoek van de kamer, zag ik een broekje. Een piepklein broekje! En dat was niet van mij, want zulke broekjes heb ik niet. Het was een heel klein blauw broekje van mijn vriendin. En ik zo eh, ja eh, kijken naar dat broekje, ja, met die ogen en alles, weet je wel, zoals je dan doet, dat broekje zo…..Enne ik stond dus zo te kijken naar dat broekje en toen dacht ik in een keer van eh, ik dacht kom op! Erop af! En ik naar dat broekje toe!
Hé, maar dan lopen, hè, lopen. Typisch, zoals je dan naar dat broekje loopt, met die benen en alles…. Schitterende dingen! Enne ik pak zo dat broekje, had ik hem zo in een hand…lag die weer in die andere hand. Ik kan mezelf goed bezighouden. Enne toen dacht ik van, ja, ik ben alleen thuis en het is mijn woning, ik ben naakt… heb ik dat broekje aangetrokken. En toen, ja, met dat broekje aan, was goed, wel een beetje raar, maar wel lekker. En ik heb thuis zo’n grote spiegel, een grote spiegel, hè, heb ik thuis, zo’n grote spiegel. Toen ben ik dus voor die spiegel gaan staan, zo, en toen heb ik dat broekje heb ik toen, zo heel strak…tussen m’n billetjes getrokken. Maar eh, strak hè. Strak! Ja, wat anders kun je het net zo goed niet doen, hè, ik bedoel, kom op. En toen keek ik zo naar mezelf in die spiegel en toen dacht
ik: “Jezus Hans, wat ben je nou aan het doen?” Maar toen keek ik nog eens goed en toen dacht ik: “Nou, nou Hans, eigenlijk ben jij best een lekker geil tijgertje, dacht ik! Ooooh, man!” En toen was ik klaar met dat broekje.
Heb ik dat broekje afgescheurt, weg d’r mee! Want toen zag ik, op tafel, een Mars. Ik zag een Mars, op tafel, een Mars. En ik zou kijken naar die Mars, jonge, zou van eh, wow, met die ogen en alles en ik zou…naar die Mars toe.
En toen zag ik die Mars en ik dacht: “Ja Mars, maar ik ben naakt, maar dan potverdomme jij ook, hè!” Dus ik scheur dat papier d’r af en ik denk: “Nou is het tussen jou en mij, Mars, Mars. Tussen jou en mij.” En ik pak die Mars in m’n handen zo, weet je wel. Van die kleffe zweethandjes, zo, weet je wel.
En het begon een beetje te smelten en ik begin zo te knijpen en ik voel zo tussen mijn vingers het caramel…En toen ben ik dus weer voor die spiegel gaan staan en…. huppakkee! Ik denk mooi, nou ga ik m’n moeder bellen! Dus ik bel m’n moeder, ik zeg: “Mam, jij raadt nóóit wat ik tussen mijn billetjes heb!” “Ja”, zei ze, “weet ik veel.” En ze begint te raden: “Eh, Bounty, Nuts, M&M’s” Ik zeg: “Ik ga toch geen M&M’s in m’n kont stoppen, denk eens na!” “Nou”, zei ze, “wat dan wel?” “Een Mars!” “Nou jongen, als jij dat lekker vind, moet je dat gewoon doen.” Das mijn moeder! Tof mens. Mijn vader is heel anders. Hele lieve man, maar heel anders. Was nog niet zo lang geleden, was ik op bezoek bij mijn vader, bij zijn woning, enne toen dacht ik van eh, ja god, het is mijn vader, we kennen elkaar, dus kleren uitgetrokken. En toen ben ik zo op handen en voeten door zijn huis gaan lopen en toen schreeuwde ik zo: “Ik ben een zwijn! Ik ben een zwijn!” Maar ja, m’n vader, die zei alleen maar van: “Ja, daar heb ik nou effe geen zin in.” Ja, is gewoon een heel ander type, heel ander type.


Deze tekst is uitgetypt door een van de mensen achter Hans Teeuwen.NET of door een inzending naar Hans Teeuwen.NET, bij het overnemen van deze tekst gelieve dan ook een vermelding naar Hans Teeuwen.NET te plaatsen.

(< Ga terug)